چون آن پيغمبر بر سر چاه آمد وطعام را به چاه فرستاد دانيال عليه السّلام آن دعا را خواند كه گذشت . پس حضرت صادق عليه السّلام فرمود : خدا نخواسته است كه روزى دهد مؤمنان را مگر از جائى كه ايشان گمان نداشته باشند « 1 » . در حديث معتبر ديگر از آن حضرت منقول است كه : چون هنگام وفات سليمان عليه السّلام شد وصيت نمود بسوى آصف بن برخيا وأو را خليفهء خود گردانيد به امر الهى ، پس پيوسته شيعيان به خدمت آصف مىآمدند ومسائل دين خود را از أو اخذ مىنمودند ، پس آصف مدت طولانى از ايشان غائب شد پس ظاهر شد ومدتي در ميان قوم خود ماند پس ايشان را وداع كرد ، شيعيان گفتند : ديگر ما تو را در كجا ببينيم ؟ گفت : نزد صراط ؛ واز ايشان غائب شد ، وبليّه بر بني إسرائيل شديد شد بعد از غيبت أو ، وبخت نصر بر ايشان مسلط شد وهر كه را مىيافت مىكشت وهر كه مىگريخت از پى أو مىفرستاد وفرزندان ايشان را أسير مىكرد ، چهار كس از فرزندان يهودا را از ميان أسيران براي خود انتخاب كرد كه يكى از آنها دانيال عليه السّلام بود واز فرزندان هارون عزير عليه السّلام را انتخاب نمود ، وايشان أطفال خردسال بودند ودر دست أو أسير ماندند وبني إسرائيل در عذاب وشدت بودند وحجت خدا بر بني إسرائيل كه دانيال عليه السّلام بود نود سال در دست بخت نصر أسير بود ، پس چون فضيلت آن حضرت را دانست وشنيد كه بني إسرائيل انتظار بيرون رفتن أو مىكشند واميد فرج دارند در ظاهر شدن أو وبر دست أو ، امر كرد أو را در چاه عظيم گشاده حبس كردند وشيرى در آنجا گذاشتند كه أو را هلاك كند وامر كرد كسى طعام به أو ندهد ، پس شير نزديك آن حضرت نرفت وحق تعالى خوردنى وآشاميدنى أو را به دست پيغمبرى از پيغمبران بني إسرائيل براي أو فرستاد ، پس دانيال روزها روزه مىداشت وشب بر آن طعام افطار مىكرد وبليّه وآزار شديد شد بر شيعيان وقوم أو كه انتظار فرج وظهور أو مىبردند وشك كردند أكثر ايشان در دين به جهت طول مدت غيبت

--> ( 1 ) . امالى شيخ طوسي 300 ؛ قصص الأنبياء راوندى 230 .